На казахском языке о родине стихи


Стихи про родину на казахском языке. Отан - өлеңдері.

Отан

Мұқағали Мақатаев

Отан!!
Отан!
Сен болмасаң, не етер ем?
Мәңгілікке бақытсыз боп өтер ем,
Өмірден бұл өксуменен кетер ем.
Құс ұясыз,
Жыртқыш інсіз болмайды.
Отансыз жан өмірінде оңбайды.
Өзін-өзі қорлайды да, сорлайды.
Тірі адамға - сол қайғы!
Күн көреді,
Әкесіз де, анасыз,
Өмір сүрер.
Әйелсіз де, баласыз,
Ал Отансыз -
Нағыз сорлы панасыз?
Білесің бе,
Отанның сен не екенін?
(Екі өмір жоқ, әрине, жоқ екі өлім.)
Екі Отан жоқ.
Жалғыз Отан - мекенің!

Отан туралы

Мұқағали Мақатаев

Мен оның түнін сүйем, күнін сүйем,
Ағынды өзен, асқар тау, гүлін сүйем,
Мен оның қасиетті тілін сүйем,
Мен оның құдіретті үнін сүйем.
Бар жәндігін сүйемін қыбырлаған,
Бәрі маған: «Отан!» деп сыбырлаған
Жаным менің,
Кеудемді жарып шық та,
Бозторғайы бол оның шырылдаған!
Отан!
Отан!
Бәрінен биік екен.
Мен оны мәңгілікке сүйіп өтем.
Отанды сүймеуің де күйік екен,
Отанды сүйгенің де күйік екен...

Алматы

Қасым Аманжолов

Жақсы екен ғой Алматым,
Алтын үйек астанам.
Осы екен ғой жаннатың
Атам қазақ аңсаған.
Келдім сені сағынып,
Алтын ұям - Алматым.
Кең көшеңде басар нық
Мен бір ақын солдатың.
От пен темір сайысқан
Келдім майдан төрінен.
Жер құшам деп көр құшқан
Жауды жеңіп келдім мен.
Сағынышын солдаттың
Сен сұрама, мен айтпан.
Кетті шығып бір ұшқын
Кеудемдегі шыңайттан.
Күлкі-жасы аралас,
Ақын да бір жас бала.
Тербет өзің, мауқын бас,
Алтын бесік - астана.
Жүрмін жортып қызықтап,
Көше қоймай баспаған.
Сыбырлайды жапырақ,
Жалт қарайды тас маған.
Өкпе, назға - манафест,
Жатыр құшып достарым.
Сары алтын күн, думан кеш,
Қанар емес құмарым.
Ән мен күйді сапырған
Сал домбыра- сал ожау;
Сабырлы оймен отырған
Бір қария Алатау.
Неткен сұлу өмір ең!
Қарай берем үңіліп.
Ғажайып бір мейірмен
Келешегің тұр күліп.
Жақсы екен ғой Алматым
Алтын тулы астанам.
Осы екен ғой жаннатың
Атам қазақ аңсаған.

Отан

Несіпбек Айтұлы

Біздер үшін Отан жалғыз, Ту жалғыз,
Қорғамасақ несін ұл боп туғанбыз?!
Кіндігіміз тар қапаста кесіліп,
Ит көйлекті қанды жаспен жуғанбыз.
Туған жұртқа тірек болу ерге-сын,
Құлдықты енді құдай басқа бермесін.
Атаң өлсе, өзің ата боларсың,
Ешқашанда Отан өле көрмесін!
Әкең өлсе, шешең өлсе жыларсың,
Балаң өлсе, бір жығылып тұрарсың.
Отан өлсе, опырылып түскенің,
Күңіреніп көрге бірге құларсың.
Біздің Отан өліп, қайта тірілген,
Біздің Байрақ құлап, қайта тігілген.
Опат болған ерлер рухы оянар,
Отан деген лебіз шықса тілімнен.
Отанменен аспандағы Күн егіз,
Екеуінің амандығын тілеңіз.
Жас азамат, бұл Отанның қадірін,
Отансыз боп көрген біздер білеміз!
Керек қылса, жолында

docfish.ru

Стихи о Родине, о Казахстане, об Алматы — Отан туралы — Стихи на казахском — Казахский язык

Главная » Статьи » Казахский язык » Стихи на казахском


Стихи о Родине, о Казахстане, об Алматы — Отан туралы

загрузка…

Ұлықбек Есдәулетов

Арыстандай айбаттым,
Жолбарыстай қайраттым,
Аспандаған байрақтым,
Қанша жұлдыз жайнаттың,
Қанша бұлбұл сайраттың,
Қазақстан, ардақтым!
Тұлпарыңның шабысын,
Домбыраңның қағысын,
Күңіренткен тау ішін,
Дарияңның ағысын
«Сүйем!» десем — бәрі шын,
Қазақстан — намысым!
Әрбір тасы — киелім,
Әр уығы — жүйелім,
Ән кернеген жүрегін,
Күй кернеген тиегін,
Сары алтыннан сүйегің,
Қазақстан — жыр елім!
Шаңырағың — шырағым
Топырағың — тұмарым,
Ғаламда жоқ сыңарың,
Ғажайыбым, жұмағым,
Басы таза бұлағым,
Басылмайтын құмарым,
Қазақстан — қыраным!
Айың тусын оңыңнан,
Күнің тусын солыңнан,
Жұлдыз жансын жолыңнан,
Басыңа бақ орнасын,
Қыдыр болсын жолдасың,
Құдай сені қолдасын,
Қазақстан — көз жасым!..


Қазақстаным

Күләш Ахметова

Өзіңсің, Қазақстан, ән, арманым да,
Аяулым, алтын бесік, қара орманым да.
Бір нәрсе жетпейді деу қате болар
Өзіңдей ұлан байтақ далам барында.
Паң далам — Қазақстаным!
Сен барда ғажап шебер, ғажап ұстамын,
Түсінем өзендердің саз — ағыстарын.
Қырандар қанатында даңқы кеткен
Ғазалым — таусылмайтын таза нұсқалы.
Ән далам — Қазақстаным!
Сен менің шұғылаға толған даламсың,
Жасампазым, сан асу жолдарды аларсың.
Бабамның көздерінің қарашығы ең,
Баламның бақытына да қорған боларсың.
Жан далам — Қазақстаным!
Керемет өріледі гүл өңірде өлең,
Кезің қандай өрік пен шие гүлдеген!
Дарқандығын сезініп, еркін басып,
Өмір сүргім келеді, ұлы Елімде мен!
Кең далам — Қазақстаным!


Қазақстан дабылы

Әбділда Тәжібаев

Өсе бір түсіп тауларым,
Таси бір түсті көлдерім.
Кеңейе түсіп аспаным,
Көгере түсті жерлерім.
Бұлтсыз күннің шұғыласы
Жайнатып көркін ғаламның,
Даламда тыңнан күй туын,
Көңілін ашты адамның.
Заводта соғып жаңа ырғақ,
Гуледі көрік дауылдай.
Ащы тер құйды жауындай.
Иленді шойын қамырдай.
Колхозды аулым жайлауын
Дүрілдетті трактор.
Төсін тосты нәрлі жер,
Ағылтты ақын дәмді жыр.
Бұл он жылға шыққанда
Қазақстан дабылы,
Жаңа дүние дүбірі,
Жаңа қарқын ағыны.
1930

Қазақстан

Иса Байзақов

Бір кезде артта қалған Қазақстан,
Отарлап, үн шығармай патша қысқан,
Советтің ұлы теңдік арқасында,
Өлшеусіз табысым бар белден асқан.
Қат-қабат қалың байлық өндірісім,
Дамыды күн-күн сайын еткен ісім,
Дәуірдің социалистік қазынасы,
Қайнаған дүсір қағып табыс күшім.
Қарсақпай, Қарағанды, Қоңырат, Ақжал,
Орал мен Балқашыма көзіңді сал!
Мыңдаған колхоз-совхоз өндірісім,
Бәрі асыл, бәрі табыс таңдауын ал.

Отан

Мұқағали Мақатаев

Отан!
Отан!
Сен болмасаң, не етер ем?
Мәңгілікке бақытсыз боп өтер ем,
Өмірден бұл өксуменен кетер ем.
Құс ұясыз,
Жыртқыш інсіз болмайды.
Отансыз жан өмірінде оңбайды.
Өзін-өзі қорлайды да, сорлайды.
Тірі адамға — сол қайғы!
Күн көреді,
Әкесіз де, анасыз,
Өмір сүрер.
Әйелсіз де, баласыз,
Ал Отансыз —
Нағыз сорлы панасыз?
Білесің бе,
Отанның сен не екенін?
(Екі өмір жоқ, әрине, жоқ екі өлім.)
Екі Отан жоқ.
Жалғыз Отан — мекенің!


Отаным

Ұлықбек Есдәулетов

У ашқандар мен босқандардың
панасысың, Отаным,
асқандар мен тасқандардың
табасысың, Отаным,
жанарымның ағы менен
қарасысың, Отаным,
Жазылмайтын жүрегімнің
жарасысың, Отаным.
Арал болып, Семей болып,
қансыраған, Отаным,
көздің жасы өгейленіп,
тамшылаған, Отаным,
малы азайып, жаны азайып
қаны азайып, Отаным,
біткен кезде кедейленіп
хал сұраған, Отаным.
Ақынынды өлгесін тек
аялайсың, Отаным,
әкіміңнен өңгесін көп
аямайсың, Отаным,
мешітке де, түрмеге де, зиратқа ұқсайтын
біздің ұрпақ салып бітпес
саяжайсың, Отаным!..


Отан туралы

Мұқағали Мақатаев

Мен оның түнін сүйем, күнін сүйем,
Ағынды өзен, асқар тау, гүлін сүйем,
Мен оның қасиетті тілін сүйем,
Мен оның құдіретті үнін сүйем.
Бар жәндігін сүйемін қыбырлаған,
Бәрі маған: «Отан!» деп сыбырлаған
Жаным менің,
Кеудемді жарып шық та,
Бозторғайы бол оның шырылдаған!
Отан!
Отан!
Бәрінен биік екен.
Мен оны мәңгілікке сүйіп өтем.
Отанды сүймеуің де күйік екен,
Отанды сүйгенің де күйік екен…


Қазақстан

Қасым Аманжолов

Елу жаста елім бар деп айта алмай,
Кетпес естен күйінгенің, мұңлы Абай.
Елім бар деп айтатын бір туды күн,
Елім бар деп шырқатайын мен бүгін,
Қойсын енді Қорқыт күйін сарнамай.
Атам Абай, арманыңа бер тыным,
Сен таппасаң, біздер таптық жер тыңын.
«Гүлжазира», «Жерұйықтан» кем бе екен
Мынау дала, біздер өскен кең мекен —
Қызыл тулы ел Қазақстан дейтұғын!
Көкше, Баян, Қарқаралы, Алатау,
Тоңы — алтын, түгі — торқа жер мынау!
Қарағанды — қара қазан қайнаған,
Дүние-байлық тұрған жайнап айналам,
Елдігіме етер шүбә қандай жау?!
Дүрсілдейді сонау Балқаш жағасы,
Баршы өзің, көңіл қойып тыңдашы!
Тұр ғой соғып туған дала жүрегі,
Кім қызықтап, мақтан етпес бұл жерді,
Бақытыңа қуан, қазақ баласы!
Кең далалы, кең пейілді қазақпыз,
Құл емеспіз, еркін жанбыз, азатпыз.
Ел намысын ешбір жауға бермейміз,
Өмірді алға бастырамыз, өрлейміз —
Сертің осы, азат жігіт, азат қыз!
Байтақ Отан — туып-өскен өз елім,
Өмірімдей өршіп аққан өзенім!
Артым жақсы, алдым қандай тамаша,
«Бөтен елдің падишасы болғанша,
Өз елімнің терсем артық тезегін!»
Қуанамын, көрсем атты қазақты
Ән шырқаған алшы тастап тымақты.
Қуанамын шапқанына құйғытып,
Қанаттанып, алыс жолды тез ұтып,
Огты көзбен тұрса шолып жан-жақты.
Аралашы Алматының көшесін,
Емендермен егесе сен өсесің.
Талғар тауда тудай жайнап талабың,
Бой ұрасың мұхитына даланың,
Қайтарам деп өміріңнің есесін.
Туған бала құба құмда, жер үйде,
Тоқсан томды алдына алып ҚазПИде,
Отыр дүние архивтарын ақтарып,
Соны көріп сүйсінем де мақтанып,
Кетем жырлап, қосылам да бір күйге.
Тау қопарған, көлді көлге қотарған,
Біз ерлерміз алғыс алған Отаннан.
Туған жердің салмақтап сом алтынын,
Содан ұғып келешегін халқының
Жүрген жасты жырлап өтсем, жоқ арман.
Кемпір көрем көк өзендей күй төккен,
Шалды көрем жыр ұшырған көкіректен.
Қызымыз бар құралай көз, қара шаш,
Күлкісі — күн, сайрап кетсе — сандуғаш,
Жігітіміз барабар жас түлекпен.
Көк құрыштан құйылғандай бір елміз,
Әрі биік, әрі кеңбіз, тереңбіз.
Әніміз бар асқақ жалау сықылды,
Көтерілсе — тік көтерер жұртымды,
Біз дүниеге мәңгілікке келгенбіз.
Елу жаста елім бар деп айта алмай,
Кетпес естен күйінгенің, мұңлы Абай.
Елім бар деп айтатын бір туды күн,
Елім бар деп шырқатамын мен бүгін,
Еркелеймін кең даламда баладай.
Қазақстан дейтін менің бар елім,
Жатыр алып жарты дүние әлемін!
Бұл даланы анам жаспен суарған,
Бұл далада атам қолға ту алған,
Бұл далаға жылап келіп уанғам,
Бұл даланы көріп алғаш қуанғам,
Бұл далада өскен жанда жоқ арман!
1946

Отан -ана

Айсұлу Рүстемова

Көздерімдей көлдерін мұң басқан.
Жапырағы желімен, даламен сырласқан.
Мүлгіп жатқан кеңістік, үнсіздік.
Туған ел. Не айтады түнгі аспан ?
Бейіт жақта байғыз бар, қамығып
Үн шықты. Кетті ме ол да жалығып?
Бекет бойы бағана. Жолсерік
Жолығады жылда алғаш. Сарылып
Сағынышым нуында, суында.
Сарытаудың ән қарсы алды құмында.
Бейіттері қазақтың. Қуат ала бастайсың
Құдірет бар туған жерде шынында…
Отырасың елді көріп, торығып,
Көңілің бе — баса алмайды солығын.
Үш күн жүрем даласымен қазақтың,
Ал, арманым — қоңыр үнге жолығу!

Алматы

Қасым Аманжолов

Жақсы екен ғой Алматым,
Алтын үйек астанам.
Осы екен ғой жаннатың
Атам қазақ аңсаған.
Келдім сені сағынып,
Алтын ұям — Алматым.
Кең көшеңде басар нық
Мен бір ақын солдатың.
От пен темір сайысқан
Келдім майдан төрінен.
Жер құшам деп көр құшқан
Жауды жеңіп келдім мен.
Сағынышын солдаттың
Сен сұрама, мен айтпан.
Кетті шығып бір ұшқын
Кеудемдегі шыңайттан.
Күлкі-жасы аралас,
Ақын да бір жас бала.
Тербет өзің, мауқын бас,
Алтын бесік — астана.
Жүрмін жортып қызықтап,
Көше қоймай баспаған.
Сыбырлайды жапырақ,
Жалт қарайды тас маған.
Өкпе, назға — манафест,
Жатыр құшып достарым.
Сары алтын күн, думан кеш,
Қанар емес құмарым.
Ән мен күйді сапырған
Сал домбыра- сал ожау;
Сабырлы оймен отырған
Бір қария Алатау.
Неткен сұлу өмір ең!
Қарай берем үңіліп.
Ғажайып бір мейірмен
Келешегің тұр күліп.
Жақсы екен ғой Алматым
Алтын тулы астанам.
Осы екен ғой жаннатың
Атам қазақ аңсаған.

Қазақстан

Мұқағали Мақатаев

Жақсы аттанды демессің сүйем десем,
Табынатын тәңірім, ием де — сен.
Адам болып күн кешу қиын маған.
Арқа тұтып, өзіңе сүйенбесем.
Сен менің сүйегім мен қанымдасың,
Жанымдасың, ұятым, арымдасың.
Саған деген махаббат дамылдасын,
Тек сенің топырағыңды жамылғасын.
Өзіңше түсің де ерек,ісің де ерек,
(Сырым бар саған айтар ішімде көп.)
Қомағай көзімді бір тойдыра алмай,
Қорқамын бәрі осының түсім бе деп.
Қазақстан!
Пай, пай, пай!
Ардағым-ай!
Сен менің Шолпанымсың, жанған ұдай,
Өзіңде өмір сүрген қандай бақыт,
Өлмейтін махаббатым, арманым-ай!…


Отаным менің!

Сайын Назарбекұлы

Алтын күн шуағын Көк Байрақ шашатын,
Жатсынбай әлемге құшағын ашатын,
Қазақтың терінен нер алған даласы —
Тәуелсіз бейбіт ел!.. Мәңгіге жасасын!..
Отаным сеземін өзіңмен
Шаттық пен бақыттың не екенін!
Сақ етіп, түркі деп, қазақ қып
Жаратқан ұлдарын мекенім!
Азаттық бесігі бөбегін тербеген,
Шынайы сезімге шомылды ел деген!
Болашақ күтеді бақ қонған ұрпақты —
Біліммен өрлеген!.. Еңбекпен терлеген!..
Отаным сеземін өзіңмен
Шаттық пен бақыттың не екенін!
Сақ етіп, түркі деп, қазақ қып
Жаратқан ұлдарын мекенім!
Мақсатты бүгіні, ғажайып ертеңі,
Шындыққа айналды қаншама ертегі!
Бірлік деп қазаққа, достық деп бар елге —
Әлемге жар сала домбырам шертеді!..
Отаным сезінем өзіңмен
Шаттық пен бақыттың не екенін!
Сақ етіп, түркі деп, қазақ қып
Жаратқан ұлдарын мекенім!

Алматы

Әбділда Тәжібаев

Алматымыз астанасы қазақтың,
Тұрамын мен сол қаланың өзінде.
Рим да емес ол, Париж да емес мақтаулы,
Ұқсасы жоқ бүкіл дүние жүзінде.
Қала емес ол — сіздер көрген, достарым
Суреті оның басқалардан өзгерек.
Жырлау үшін оның жерін, аспаның
Ескірмеген, естілмеген сөз керек.
Қай қалада осынша алып емендер
Қөшелерге жайып қанат шығады.
Қай қалада алтын бұйрат теректер
Жапырағымен көкті сүртіп тұрады
Әрбір гүлге бір бүлбүлдан сайраса,
Әр сұлуға жыр шертеді бір ақын.

Әрбір көңіл жоғарыға қомданса,
Бұлттан да әрі тауымыз бар шығатын,
Желпіп өтсе жібек самал лебімен,
Ақ жаңбыр кеп астанамды шаяды.
Тартып шеңбер бояулары көгімнен
Қемпірқосақ кең құшағын жаяды.
Сүюшілер күн мен гүлді жанындай
Алматыма — астанама келіңдер.
Достарыма казақ дастарқанындай
Ақ пейілдер жайылғанын көріңдер!
1957

Отан

Несіпбек Айтұлы

Біздер үшін Отан жалғыз, Ту жалғыз,
Қорғамасақ несін ұл боп туғанбыз?!
Кіндігіміз тар қапаста кесіліп,
Ит көйлекті қанды жаспен жуғанбыз.
Туған жұртқа тірек болу ерге-сын,
Құлдықты енді құдай басқа бермесін.
Атаң өлсе, өзің ата боларсың,
Ешқашанда Отан өле көрмесін!
Әкең өлсе, шешең өлсе жыларсың,
Балаң өлсе, бір жығылып тұрарсың.
Отан өлсе, опырылып түскенің,
Күңіреніп көрге бірге құларсың.
Біздің Отан өліп, қайта тірілген,
Біздің Байрақ құлап, қайта тігілген.
Опат болған ерлер рухы оянар,
Отан деген лебіз шықса тілімнен.
Отанменен аспандағы Күн егіз,
Екеуінің амандығын тілеңіз.
Жас азамат, бұл Отанның қадірін,
Отансыз боп көрген біздер білеміз!
Керек қылса, жолында оның құрбанбыз,
Бәріне де белді бекем буғанбыз.
Бір кеудеге екі жүрек сыймайды,
Қазақ үшін Отан жалғыз, Ту жалғыз!

Источник: Стихи о Родине, о Казахстане, об Алматы — Отан туралы

Категория: Стихи на казахском | Добавил: admin (20.12.2012)
W

Просмотров: 90010
| Теги: о Казахстане, Стихи о Родине, Отан туралы, об Алматы
| Рейтинг: 4.1/25

Похожие материалы

Всего комментариев: 0

Добавлять комментарии могут только зарегистрированные пользователи.
[ Регистрация | Вход ]

kz-en.ru

Стихи про родину на казахском языке | KidsClever

На данной странице собраны познавательные стихи про родину на казахском языке, которые познакомят малышей и школьников с удивительными стихами на казахском языке.

 

Стихи про родину на казахском языке

Отан!

 

Сен болмасаң, не етер ем?

Мәңгілікке бақытсыз боп өтер ем,

Өмірден бұл өксуменен кетер ем.

Құс ұясыз,

Жыртқыш інсіз болмайды.

Отансыз жан өмірінде оңбайды.

Өзін-өзі қорлайды да, сорлайды.

Тірі адамға - сол қайғы!

Күн көреді,

Әкесіз де, анасыз,

Өмір сүрер.

Әйелсіз де, баласыз,

Ал Отансыз -

Нағыз сорлы панасыз?

Білесің бе,

Отанның сен не екенін?

(Екі өмір жоқ, әрине, жоқ екі өлім.)

Екі Отан жоқ.

Жалғыз Отан - мекенің!

 

***

 

Қазақстан

 

Арыстандай айбаттым,

Жолбарыстай қайраттым,

Аспандаған байрақтым,

Қанша жұлдыз жайнаттың,

Қанша бұлбұл сайраттың,

Қазақстан, ардақтым!

Тұлпарыңның шабысын,

Домбыраңның қағысын,

Күңіренткен тау ішін,

Дарияңның ағысын

«Сүйем!» десем - бәрі шын,

Қазақстан - намысым!

Әрбір тасы - киелім,

Әр уығы - жүйелім,

Ән кернеген жүрегін,

Күй кернеген тиегін,

Сары алтыннан сүйегің,

Қазақстан - жыр елім!

Шаңырағың - шырағым

Топырағың - тұмарым,

Ғаламда жоқ сыңарың,

Ғажайыбым, жұмағым,

Басы таза бұлағым,

Басылмайтын құмарым,

Қазақстан - қыраным!

Айың тусын оңыңнан,

Күнің тусын солыңнан,

Жұлдыз жансын жолыңнан,

Басыңа бақ орнасын,

Қыдыр болсын жолдасың,

Құдай сені қолдасын,

Қазақстан - көз жасым!..

 

***

 

Қазақстан дабылы

 

Өсе бір түсіп тауларым,

Таси бір түсті көлдерім.

Кеңейе түсіп аспаным,

Көгере түсті жерлерім.

Бұлтсыз күннің шұғыласы

Жайнатып көркін ғаламның,

Даламда тыңнан күй туын,

Көңілін ашты адамның.

Заводта соғып жаңа ырғақ,

Гуледі көрік дауылдай.

Ащы тер құйды жауындай.

Иленді шойын қамырдай.

Колхозды аулым жайлауын

Дүрілдетті трактор.

Төсін тосты нәрлі жер,

Ағылтты ақын дәмді жыр.

Бұл он жылға шыққанда

Қазақстан дабылы,

Жаңа дүние дүбірі,

Жаңа қарқын ағыны.

kidsclever.ru

Срочно! Нужен стих на казахском языке О Родине

Жақсы аттанды демессің сүйем десем, Табынатын тәңірім, ием де - сен. Адам болып күн кешу қиын маған. Арқа тұтып, өзіңе сүйенбесем. Сен менің сүйегім мен қанымдасың, Жанымдасың, ұятым, арымдасың. Саған деген махаббат дамылдасын, Тек сенің топырағыңды жамылғасын. Өзіңше түсің де ерек, ісің де ерек, (Сырым бар саған айтар ішімде көп. ) Қомағай көзімді бір тойдыра алмай, Қорқамын бәрі осының түсім бе деп. Қазақстан! Пай, пай, пай! Ардағым-ай! Сен менің Шолпанымсың, жанған ұдай, Өзіңде өмір сүрген қандай бақыт, Өлмейтін махаббатым, арманым-ай!...

Қиын жолдардан аман келеміз. Асыл заман, саған сенеміз. Жарқын өмір, жақсы күндер, Арнап сәлем береміз. Жайнап өмір жұлдыз көғінде, Тұр ғой жарқырап. Көңіл көзді көп арбайды, Қиялыңды түгел тартып ап. Жерім құлпырды барын берем деп, Елім жасап-ау жарат ер еңбек, Ырысымыз тасып жатыр, Алға бастық жеделдеп. Отан Анадан қуат аламыз, Алға жеңіспен біз барамыз. Бақта бұлбүл сайрайды ұзақ, Жайнайды кең даламыз.

интернет на что? пишем в поисковой строке: стихи на казахском....

Тілім менің! Тілім үшін мың өліп, тірілді елім, Аралыммен арыммен қатар қойып, Тілді қорғау –парызым бүгін менің, Әрбір тілде сөйле әлемді таң қылып, Қазақ тілін білмеу қандай заңдылық, Өсер балаң байтақ далаң тұрғанда, Қазақ тілі жасау керек мәңгілік. Қазақ тілің-Атаң, Анаң, Қуат алар Отан да одан. Дүниеде ешбір асыл Тең келмейді қатар оған. - Қуан далам! Қуанатын күн бүгін! Серпіп таста, мұңды жүрек түңдігін! Тіл туралы Заңым енді күшінде, Паш еткендей кескен жаңа кіндігін! - Қуан бабам! Қуанатын күн бүгін! Халық жауы атандың-ау сол үшін, Ғұмырыңды құрбан етіп жолыңда ар. Қуан анам! Ұстазыңнан сүйініп, Сәтің де көп кеткен кейде түңіліп. Ақ сүтіңмен бойға біткен тіліңді Пір тұтамын мен алдыңа иіліп. - Қуан балам! Туған тілдің киесі. Жебеп сені болғаныңа иесі. Тек мұнымен бітпейтінін ұғып өс, Дүниеде тіршіліктің күресі. - Қуан халқым! Күшіне енді тіл заңы, Сүйінші деп ақын ұлың жырлады Ел елдігі бағаланар тілімен, Сол арқылы құлпырады, гүл бағы.

touch.otvet.mail.ru

Стихи: Казахстан (патриотические) » ZHARAR © 2020

Стихи: Казахстан (патриотические) казакша Стихи: Казахстан (патриотические) на казахском языке

Казахстан


Табун коней, бегущих по степи,
Как вольный ветер пронеслись.
В горах могущественный барс –
Сильнейший из зверей у нас.
А в облаках, как зоркий самый,
Орёл, парящий под небесами.
Звезда, что пред тобой горит,
О верном пути твоём говорит.
Крепок в юрте твоей шанырак,
И оттого слабеет твой враг.
Вот символы твои, что Богом даны,
Под ярким солнцем Казахстана.
Величественный, наш народ,
Нет равных в доброте его.
Ты пой и радуйся страна!
Такая в мире ты одна!

Автор - Ярославна


Я хочу в край, где режут жирных баранов,
И пьют молоко из больших цветастых пиалок,
Где люди молчат, сурово, как алтайские горы,
Где люди поют, так легко, беззаботно и молодо...

Где сходятся вместе чистые бурные реки,
Где тишина и покой пребудут навеки,
И верблюдов глаза в голубое небо глядят,
И степи покрылись в красный маков наряд...

И в юртах мелькают красивые женские лица,
Степные красавицы-казашки, вам ли трудиться?
Глаза их черны и нежны, а голос- как песня,
И хор зазвучит, лишь стоит собраться им вместе.

Там есть табуны чистокровных степных лошадей,
Их норов опасен, но не для этих суровых людей,
Их лица выжжены солнцем, дух закалился огнем.,
Они полны смелости - словно им все нипочем.

Об этом мечтаю сидя в квартире своей,
И тихо ругаюсь, гоняя с окна голубей.
Хочу бросить свой коммунальный мирок,
Отправиться бы с друзьями на распутье дорог.

Я б только мечты бы с собою в дорогу взяла,
И прямо по пыльной дороге босой бы пошла.
Туда, где режут жирных курдючных баранов,
В святую глубинку своей страны- Казахстана.


Ах, Казахстан!


Ах, Казахстан, ностальгия моя!
Небо, трава, горизонт и дорога,
степи, пустыни, без края земля
вдаль расстилающаяся полого...

С яблоней рядом растёт здесь урюк,
здесь карагач породнился с берёзой.
Сколько осталось мне встреч и разлук,
что нашептали мне низкие звёзды?

Что ж напоследок я стал так угрюм,
что так туманно казахское небо?
Мне не отвлечься от тягостных дум,
не погрузиться в беспечную небыль.

Молча стою я, не хмур и не зол
и всё твержу, как отрывок из драмы:
"Если ты раб, то терпи произвол
и не гляди исподлобья упрямо!

Слава тебе, всемогущий Господь!"
Ночью приснился мне сон очень странный,
словно ведёт Моисей свой народ
через пустыню и степь Казахстана...

Автор - Захар Креймер


Казахстан, ты - Родина моя!
Здесь люди все как одна семья.

Казахстан, ты могуч и высок,
Пусть струится твой водный исток!

Казахстан, ты красив и богат,
Твоим достижениям каждый здесь рад!

Казахстан – ты Родина-мать,
Мы будем беречь тебя и защищать!

Казахстан, как красива твоя природа
И в горах ископаемых очень много,

По реке-Иртышу плывут корабли,
И нефть добывают с зари до зари.

В твоём поднебесье Орёл парит,
И с солнца лучом душа говорит.

С народами всеми мы мирно живём
И песни о жизни и счастье поём.

Как символ достатка всем твой Байтерек!
Пусть будет здесь счастлив любой Человек!

Шапорев Станислав


О, Казахстан, ты под палящим солнцем
Раскинул свой шатер степей, лесов...
Чтоб описать их красоту, не хватит
Всех самых лучших и прекрасных слов.
Ты подарил спокойствие всем тем,
Кто поживает под бескрайней высью,
Со всей земли собрал народы ты к себе
Гордимся мы привольной этой жизнью!
В твоих степях акыны процветали,
Здесь возрождалось то, что мир убил.
Мы благодарны, что все эти дали
Ты без остатка людям подарил.
Ты для кого-то просто государство,
Клочок земли на карте, только вот
Для нас ты – Родина, ты – маленькое царство,
Ты – высочайший беркута полет!

Матвеева Наталья


Казахстан - Родина моя!
Любимая, могучая страна.
В ней люди мирно все живут,
Красивую природу берегут.
Я горжусь, что здесь я рождена!
Казахстан - Родина моя!

Скакова Милена


О, Казахстан! О, Родина моя!
Смотрю на степи и не вижу им конца,
Любуюсь я красотами природы
И нет на Родине моей плохой погоды.

Как ты прекрасен, Казахстан, весной:
Цветущие сады и степи
Покрыты и луга травой
И блеск на талом снеге!

А наши горы, как они красивы!
Как гордо возвышаются над степью
и равниной
И вниз бежит река потоком бурным,
И как порой бывает небо хмурым.

О, Казахстан, как ты велик!
Люблю тебя за твой могучий лик:
За степи, горы, реки и моря,
За то, что ты – Родина моя!

Айтикина З.

Казахстан - мой любимый край!
Всё, что хочешь здесь выбирай:
Есть народ здесь, в нём есть душа,
Моя Родина так хороша!
Всё что здесь - нигде не найти,
По какому ни шёл бы пути,
В этом крае краше земля
Казахстан, как люблю я тебя!
Я люблю тебя за поля
Те, что нам подарила земля,
И закаты, и звёзды в ночи,
Солнца дар - золотые лучи!
Пенье птиц тебя будет ласкать,
Лучше края тебе не сыскать.
В этом крае краше земля!
Казахстан, как люблю я тебя!

Соболева Ангелина


Родина моя - Казахстан!
Там лазурное небо и снежные горы,
Бескрайних полей золотые просторы.
Закаты как в сказке и звездные ночи,
Рассветы ясны как красавицы очи.

Там вольные ветры и быстрые реки,
Яркое солнце, широкие степи.
Манящие тайной святые озера
И лоз виноградных витые узоры.

Там свято хранятся традиции предков
И люди плохие встречаются редко.
Там радость так радость! Беда не беда.
Гостям в каждом доме рады всегда.

Там разные нации в мире живут,
Там вечные ценности - знания и труд.
Самая лучшая ты на земле
Родина матушка - слава тебе!

Вы спросите где это, я вам отвечу!
Краткой, но убедительной речью:
"Осы маган улы Отан,
Касиеттi жер Казакстан!"


Казахстанские степи и горы
Всё осталось давно позади
Свежий воздух пьянящей свободы,
Сны из детства, счастливые дни.
Может просто чужими мы стали,
А ведь были когда - то близки,
И частицу души там оставив,
Мы о ней вспоминая грустим,
И живя этой жизнью, другою,
На чужой половине земли.
Плачут души, тоскливо на сердце,
Что мы здесь далеко не свои.
Пролетают года незаметно.
Время лечит от боли и ран,
Но тебя никогда не забуду
Мой любимый, родной КАЗАХСТАН!!!


Мой Казахстан!
Моя страна!
Мой край степной!
Моя Отчизна!
Пришли иные времена
На смену прошлой горькой жизни
А Родину вдали зачем искать,
Тебе ведь до неё не доскакать,
Перед тобою Мекка и Медина,
Твои родные дед, отец и мать,
Отчизна –твой очаг и дом единый
Живут друзья друг другу помогая
В любой беде, как завещал Абай
Под мирным небом дружбу прославляя,
Мой Казахстан, расти и процветай!


Я родились в далеком Казахстане
Деревня наша снится по ночам
И знаю, все там изменилось, всё же
И сны и мысли мои там
Лесок, река, где лето проводили
И зарывались в мелкий там песок
С друзьями дружно веселились
Бежали в клуб на огонек
Да, прошлое, конечно не вернется
Года летят, а память остается
И здесь... так далеко от дома
Душа моя на части рвется
Все как-то здесь не так,
Не потому что заграница,
А дело в том, что Родина моя-та Степь
Мне до последних дней так сладко будет сниться.


Свободен, величав и первоздан,
Звезде подобный средь земель и стран,
Кюй счастья ты наигрываешь звонко,
Родной мой, лучезарный Казахстан!

Был длинен путь к свободе и тяжел,
Был каждый мускул в теле напряжен –
Дух перевел у жизни на просторе
И обновленным в новый день пришел.

О, сколько благ земля твоя таит –
И медь, и цинк, и редкостный нефрит,
И серебро, и золото, и уголь!
С трудом людей их добрый смысл слит.

Стремителен твой шаг, неуловим,
Взмывая вверх, летишь, неутомим,
Крылами раздвигая свод небесный,
Мир потрясая подвигом своим!

Берсугурова Д.


Моя Родина, моя светлая,
Под названием Казахстан.
В нашем будущем ты безбедная,
На планете ты – великан...

Будем жить мы, солнцу радуясь,
Гордо в прошлое глядеть,
Что пришлось нам, не оглядываясь,
Все преграды преодолеть.

Будем с гордостью мы рассказывать,
Как мы делали первый шаг.
И останется в синем золоте,
Независимой страны флаг.

Автор Чудинов


Он так красив, просторами чаруя,
Наш Казахстан, навеки мы с тобой!
Где вольно кочевал народ, живу я.
Летает в небесах орел степной.

Могучих гор красивых обаянье,
Степей бескрайних, бархатный ковер!
Озер и рек, морей очарованье,
Так привлекателен чарующий простор!

Как хороши в цветенье твои степи,
Бегут барашки в небе облака!
А солнце в синеве чудесно слепит,
И согревает стадо пастуха!

Расти, и процветай страна родная!
С тобою вместе мы пойдем вперед.
Благодарим тебя и прославляем,
Твои мы дети - независимый народ!

Тальнов Станислав

Мне сниться сон, страна краев далеких,
Где голуби воркуют по утрам.
Здесь расстилает степь цветенье трав высоких
И свет лучами сыпиться к ногам.

Здесь в мире и согласии живут:
И беркут, что парит под неба сводом,
И соловьи, так весело поют,
Что делятся едой с синичным сбродом.

В горах, которым не подвластно время,
Хроняться тайны предков и богов.
Тут, даже просто брошенное семя
Становится букетом из цветов.

Страна та, будто дерево в степи,
И звезды осыпают его стан.
И это независимый, цветущий,
Многонациональный – КАЗАХСТАН!

Наталья Матвеева


Я хочу в край, где режут жирных баранов,
И пьют молоко из больших цветастых пиалок,
Где люди молчат, сурово, как алтайские горы,
Где люди поют, так легко, беззаботно и молодо...

Где сходятся вместе чистые бурные реки,
Где тишина и покой пребудут навеки,
И верблюдов глаза в голубое небо глядят,
И степи покрылись в красный маков наряд...

И в юртах мелькают красивые женские лица,
Степные красавицы-казашки, вам ли трудиться?
Глаза их черны и нежны, а голос- как песня,
И хор зазвучит, лишь стоит собраться им вместе.

Там есть табуны чистокровных степных лошадей,
Их норов опасен, но не для этих суровых людей,
Их лица выжжены солнцем, дух закалился огнем,
Они полны смелости - словно им все нипочем.

Об этом мечтаю сидя в квартире своей,
И тихо ругаюсь, гоняя с окна голубей.
Хочу бросить свой коммунальный мирок,
Отправиться бы с друзьями на распутье дорог.

Я б только мечты бы с собою в дорогу взяла,
И прямо по пыльной дороге босой бы пошла.
Туда, где режут жирных курдючных баранов,
В святую глубинку своей страны - Казахстана.


И верблюжья колючка,
И цветы полевые
Неба ясного синь,
И полей вольных ширь.
Все до боли знакомо
Будто, видела я
Все до боли так мило
Будто, слышала я.
Я вдыхаю твой воздух,
Полной грудью дышу,
Не дышу, на мгновенье,
А стою и гляжу.
Обозрев ширь степную,
Проморгать я боюсь,
Я на землю родную
Легкой поступью стелюсь.
Казахстан великодушный!
"Менің Отаным"- говорю.
Мой Кавказ величавый!
Я всем сердцем люблю.
Не суди меня строго
Мой Аллах, я прошу
Я две родины в сердце
С любовью ношу.
По росистой траве
Я как в детстве пройдусь,
В предрассветной заре
Я за вас помолюсь.
Голос мощный и нежный
Милой розы люблю,
Серенаду Толкана
В сердце я берегу.

Сакаева Мадина


Края нету суровее
Но для сердца милей,
Нет народа вольнее
Шире нету степей.
Пусть пурга завывает
Свирепеет метель,
Но душа к тебе тянет
Ты - моя колыбель.
Кони мирно пасутся
Небо, скинув шатер,
Распростерло над степью
Сине-звездный ковер
Сквозь года расстоянья
Слышу струны домбры
И душа встрепенулась
От знакомой струны
Не стирает ни время
Словно взросшее семя
И живет и трепещет
В моем сердце то время
За окном непогода
И зима пусть полгода
В доме тюркская речь
И натоплена печь
И калмыцкого чая
Заиграл аромат
Треск полена сгорая
Словно бьет нам набат
И скажу не таясь
Казахстан - менің Отаным!
Пусть играет метель
Ты - моя колыбель.

Cакаева Мадина

[/i]
Взглядом край родной окинь –
Всюду зелень, всюду синь!
Видишь ели, словно мачты,
Утром смотрят на восток.
По горам вприпрыжку скачет
Белогривый ручеек.
С Алатау вниз по склонам
В белой пене, как в снегу,
Он бежит к лугам зеленым,
Кувыркаясь на бегу.

Казахстан!
Стоят стеною горы.
Казахстан!
Молчат в степи озера.
Выше гор
Одно лишь поднебесье,
На простор
Из сердца льется песня.

Взглядом край родной окинь –
Всюду зелень, всюду синь!
Молодой пшеницы волны
На ветру шумят весной,
Лес березовый наполнен
Золотом и синевой.
Посмотри, порой весенней
От тюльпанов степь красна.
И душа от их цветенья
Светлой радости полна.

Казахстан!
Стоят стеною горы.
Казахстан!
Молчат в степи озера.
Выше гор
Одно лишь поднебесье,
На простор
Из сердца льется песня.

Взглядом край родной окинь –
Всюду зелень, всюду синь!
Видишь, овцы тучным стадом
По джайляу потекли.
Поспеши окинуть взглядом
Красоту родной земли.
Назову столицу раем
В зелени карагачей.
Как над ней светло играет
Океан живых лучей!

Казахстан!
Стоят стеною горы.
Казахстан!
Молчат в степи озера.
Выше гор
Одно лишь поднебесье,
На простор
Из сердца льется песня.

[i]Пфеффер Н.


Всегда тепла родная сторона.
Всем до могилы дорога она.
И мне земля, богатая несметно,
Судьбою благодатною дана.

Как не любить ее мне все сильней!
Ведь шесть Германий уместится в ней!
Алтай – начало, Каспий – окончанье.
Вот где лежит гнездо судьбы моей.

На юге Ала-Тау встал стеной,
Он только солнцу равен высотой.
Его потоки раздели на капли –
В той – виноград, и яблоко в другой.
Семь рек начало с этих гор берут,
Напор воды стремителен и крут,
Стада к целебным волнам припадают,
Их даже звездочеты не сочтут.

В аулах нет в помине древних юрт –
Дома стоят, сады вкруг них цветут,
Для нищеты тут не осталось места,
На смену ей – довольство и уют.

И если кто считает до сих пор,
Что степь пустынна, - это глупый вздор.
Пускай приедет, убедится лично:
Степь засверкала множеством озер

Собой пески сухие одаря,
Озеленила степи Сыр-Дарья,
Тут зреет стопудовая пшеница.
Пустынны ли подобные края?

А что Нура? А что седой Иртыш?
Не тысячи, а миллионы ходит
Отар вокруг. Хватает корма им.

А реки: Жем, Сагыз, Ойлы, Кыйыл?
Геолог нефть в районе их открыл!
Хлестнул фонтан с невиданным напором,
Едва кору земную пробурил.

Алтай, Каркаралы, Караганда –
Тут пролегает горная гряда.
О кроющихся в ней великих кладах
Я с восхищеньем думаю всегда.

Моей земли богаче не найти.
Мой Казахстан, не зря же ты в чести!
В войне великой для врагов отлито
Тобою девять пуль из десяти.

И я уверен: так же будет впредь.
Не стариться тебе, а молодеть.
Ясна дорога наша, потому-то
Мне радостно на Родину смотреть.

Муканов С.


Ты слышишь? –
Песня!..
Вольная, степная
звенит все громче
в небе голубом:
"Цвети, моя республика родная!
Мой Казахстан!
Ты мой родимый дом!"

Ты сыновьям своим,
как воздух, нужен.
О, Казахстан!
Будь счастлив твой народ!
Бок о бок с ним,

навек сердечно дружен,
немецкий брат мой
счастливо живет.

Когда пришел сюда он
в эти степи, -
нашел прием он теплый и
приют.
И начал жить –
в великой дружбе с теми,
кто трудно жил
под кровом юрт.

Казахом он по-братски был привечен,
не чувствовал себя
как пришлый гость.
И голос его звонкий был замечен:
шагал мой брат по жизни
во весь рост!

И, высветляя зори новой жизни,
он каждодневно труд свой отдает
во славу нашей Матери-Отчизны
и звучные стихи о ней поет!

Послушай песню –
вольная,
степная,
звенит все громче в небе голубом:
"Цвети, моя республика родная!
Мой Казахстан!
Ты мой родимый дом!.."

Вельц К.


www.zharar.com

Стихи о родном языке на казахском — Стихи на казахском — Казахский язык

Главная » Статьи » Казахский язык » Стихи на казахском


Стихи о родном языке на казахском

загрузка…

Торопитесь! Товары в онлайн-магазине Flip.kz можно купить со скидкой! — подробнее читать здесь

«Сүйемін туған тілді – анам тілін,

Бесікте жатқанымда-ақ берген
білім.

Шыр етіп жерге түскен
минутымнан,

Құлағыма сіңірген таныс үнім».

С. Торайғыров

«Әркімнің туған тілі – туған шеше,

Оған бала міндетті сан мың есе».

С. Мұқанов

«Қазақ тілі

Ол – менің ана тілім!

Шафхат, Ләззат –

Сөйлесем табатыным.

Жазғанымда

Тізілтіп сөз маржанын

Білем анық

Бағымның жанатынын.

Қазақ тілі

Ардағым, Ана тілім

Анық маған

Сөнбестей жанатының

Анық маған

Болашақ замандарға

Бөгделенбей,

Бөгелмей, баратының».

Сағынғали Сеиітов

«Ана тілім – күшім менің
құатым,

Жырым сендік журегімнен туатын».

Ғафу Қайырбеков

«Ана тілің – арың бұл

Ұятың боп тұр бетте.

Өзге тілдің бәрін біл

Өз тіліңді құрметте!»

Қадыр Мырзалиев

Источник: Стихи на казахском языке ана тили Қазақ тілі олен олендер олең

Категория: Стихи на казахском | Добавил: admin (01.03.2012)
W

Просмотров: 75223
| Теги: олең, Қазақ тілі, ана тили, стихи на казахском языке, олендер, олен
| Рейтинг: 3.1/64

Похожие материалы

Всего комментариев: 0

Добавлять комментарии могут только зарегистрированные пользователи.
[ Регистрация | Вход ]

kz-en.ru

Детские стихи: Казахстан » ZHARAR © 2020

Детские стихи: Казахстан казакша Детские стихи: Казахстан на казахском языке

Казахстан – это имя страны,
Казахстан – это имя весны,
Казахстан – это имя свободы,
Казахстан – это солнечный свет,
Казахстан – это крылья побед!


Расцветай и будь прекрасной
Наша древняя земля,
Пусть живут твои народы,
Как единая семья!


У нас на всех одна, одна страна!
Своих детей люби, Земля
Мы вместе будем сильными
Ведь Родина у нас на всех одна!


Мы разные, но здесь мы все равны
Мы дети нашей матери – страны.
Мой Казахстан, для всех ты есть Отчизна,
И мы горды тобой, тобой сильны!


Наша сила, конечно в единстве,
Мы вместе с любимой страной.
Цвети и дерзай Казахстан!
Мы рядом, мы вместе с тобой!


Пусть на твоей земле,
Мой Казахстан прекрасный,
Смеются дети и цветут сады,
Не будет тесно людям разных наций.


Как хорошо тебе и мне,
Мы родились в такой стране.
Где люди все – одна семья,
Куда ни глянь – кругом друзья.
Казахи мы и русские,
Немцы и уйгуры,
Мы дети нашей Родины,
Ее мы очень любим.


Бежит волна неторопливая,
Простор полей ласкает глаз.
Какая Родина счастливая,
И это счастье для нас!


Шире океана ты моя страна!
Как цветок прекрасна, велика, сильна!
Над моей страною, солнца яркий свет,
Ярко звезды светят, и числа им нет!


Дружба народов — не просто слова,
Дружба народов — навеки жива,
Дружба народов — счастливые дети,
Колос на нивах и сила в расцвете.


На свете много разных стран,
Но есть одна страна:
С высоких гор до теплых рек
Раскинулась она.
На свете много разных стран,
Но есть одна страна:
Ее мы Родиной зовем,
А Родина одна.


Играет речка перекатами,
В ней рыба вся из серебра.
Какая Родина богатая,
Не сосчитать ее добра!


Моя земля!
Мой Казахстан!
Люблю твои просторы –
Твои бескрайние поля,
Твои холмы и горы.


Пусть птицы весело звенят,
Ввысь беркуты взмывают,
Своей землей гордиться рад,
Пусть каждый это знает!


Я – сын своей страны,
Хотя еще ребенок,
Но твердо знаю – я горжусь
Своей землей с пеленок!


Я люблю свою страну
И горжусь я ею!
Казахстан – моя земля!
Нет ее роднее!


Что нам родина дала?
Золотистые хлеба,
Птиц поющих голоса,
Голубые небеса.
А еще – поля и горы,
Необъятные просторы,
Верных преданных друзей –
Самых лучших на Земле!


www.zharar.com


Смотрите также



© 2011-
www.mirstiha.ru
Карта сайта, XML.